در ادامه فیلمهای وودی آلن، این بار فیلم " زنی دیگر" را دیدم، با بازی جینا رولندز در نقش اصلی، و علاوه بر او، میا فارو، یان هولم، جین هاکمن و سندی دنیس نیز در این فیلم بازی میکنند. جینا رولندز نقش یک زن 50 ساله را بازی میکند که استاد فلسفه در دانشگاه است، و جهت نوشتن کتابی یک آپارتمان اجاره میکند که به دلیل مشکلی در اکوستیک ساختمان، به وضوح صحبتهای روانشناس همسایه و بیمارانش را می شنود. یکی از این بیماران، میا فارو است که حدود 15 سال از او کوچکتر است، و صحبتهای میا فارو با پزشک باعث میشود که او به مرور گذشته اش بپردازد، و با توجه به برخوردهایی که با اطرافیانش دارد، تدریجا به ارزیابی جدیدی از وضعیت خود و اطرافیانش برسد. وی متوجه میشود که تا چه حد راه را بر بروز احساسات در زندگیش بسته است، رابطه اش با همسرش چقدر دچار روزمرگی شده است، و عملا اگر معاشرت با دوستان مشترکشان نباشد، بین آنها ارتباط عمیقی وجود ندارد. رابطه اش با برادرش نیز تا چه میزان کم فروغ شده است. در انتهای فیلم رولندز با جمعبندی جدیدی که در مورد خود و زندگیش میکند، دست به تغییر شرایط خود برای یک شروع جدید میزند.

    در این فیلم وودی آلن به خود آزادی زیادی در نمایش توام رویا و خاطره ها،  تداخل گذشته و حال داده است، و قسمتهای زیادی از فیلم عملا در زهن رولندز میگذرد. وی (خیال میکند) میا فارو را در خیابان تعقیب کرده و در اینجا با دوست صمیمی قدیمیش (سندی دنیس) که یک هنرپیشه تئاتر است روبرو میشود، و این مسئله باعث نشست مشترک بین دو دوست قدیمی و همسر سندی دنیس که کارگردان تئاتر است میشود، و متعاقبا به یک صحنه تمرین تئاتر خیالی در ذهن رولندز می انجامد که از صحنه های تعیین کننده فیلم است. صحنه های یاد آوری رابطه بین او و جین هاکمن ( بخصوص با بازی کوتاه و عالی هکمن) نیز بسیار زیبا است. فیلم  بیشتر شبیه فیلمی اروپایی میباشد.  و تاثیر اینگمار برگمان کارگردان محبوب آلن نیز محتمل است، بخصوص آنکه با بررسی که انجام دادم ، این اولین همکاری وودی آلن با سون نایکویست فیلمبردار فیلمهای برگمان است.

     مسئله اصلی فیلم بحران میانسالی و نیز مسائل زنان است، جالب آنکه وودی آلن در هنگام ساخت این فیلم تقریبا همسن جینا رولندز بوده است. بازی جینا رولندز مانند همیشه فوق العاده است، و عجیب است که این تنها همکاری وودی آلن و رولندز است.

    فیلم از نظر من بسیار زیبا بود و در چارچوب آثار نسبتا عبوس وودی آلن ارزیابی میشود. تماشای آن را به میان سالان، زنان و دوستداران وودی آلن توصیه میکنم.