فیلم بسیار خوبی است . فیلمنامه ای خوب و انسانی در مورد دانش آموزان کلاس هشتم یک دبیرستان در کالیفرنیا در 1965 و ارتباطات بین آنها و معلمی دارای ایده های عمیق انسانی و رفتاری درخور ایده هایش که هر یک از ما آرزوی چنین معلمی را برای خود و یا فرزندانمان داریم، با بازی اد هریس که میتواند از نقش یک تبهکار سنگدل (تاریخ خشونت) تا یک نظامی سرسخت و خشک  و تا چنین معلمی را به خوبی بازی کند. فیلم، بی رحمیهای مستتر در رفتارهای نوجوانان را به خوبی نشان میدهد، گرچه بر خلاف دید تلخ میشل هاینکه در "روبان سفید" آن را یک پدیده حاکم در کلیه جوانب جامعه نمیداند (البته میبایست به تفاوتهای زمانی فیلم هاینکه که نوجوانانی را که بعدها تبدیل به جهانگشایان نازی گشتند را با این فیلم توجه نمود). این معلم در پی شایعاتی به همجنس بازی متهم میشود، و پدر یکی از بچه های شرور مدرسه را تهدید میکند که این مطلب را به روزنامه ها خواهد کشاند. نکته جالب آنکه نه معلم و نه فیلم در این مورد موضع صریحی ابراز نمیکنند، و معلم حاضر به انکار نمیشود و اصولا این مسئله را کاملا غیر مرتبط با موضوع کار و سابقه درخشان کاری اش میداند، و مادر روشنفکر پسر راوی داستان نیز چنین نظری دارد و این را ادامه مک کارتیزم میداند.

    فیلم "ساعت بچه ها" (در ایران به نام شایعه" اثر ویلیام وایلر با بازیهای "اودری هپبورن" و "شرلی مک لین" که در  بر اساس فیلمنامه "لیلیان هلمن" 1961 ساخته شد، از زاویه دیگری به همین مطلب ولی در مورد دو معلم زن در یک شبانه روزی میپرداخت. در آن فیلم، تمرکز کارگردان بر رابطه دو معلم و نحوه گسترش شایعه و رفتار بیرحمانه دختر(ان) نوجوان شبانه روزی میپرداخت که نهایتا منجر به خودکشی یکی از معلمها شد. به اعتقاد من لحن تلخ فیلم مزبور به علت هم زمان بودن  زمان داستان با فیلم بود، و اینکه فیلم قصد تغییر دیدگاههای مخاطبین را داشت، و باید اذعان کرد که امثال این فیلمها نقش موثری در تغییر روحیه حاکم بر جامعه آمریکا داشتند.

    ولی این فیلم تلخی کمتر و لحن امیدوارانه تری دارند، زیرا در زمانه ای ساخته میشوند که خوشبختانه نمیتوان این داستان را در مورد مدرسه ای در آمریکا در سال 2011 تعریف کرد. ضمنا تمرکز فیلم بر اتهام وارده بر معلم هم نیست، و رفتار بین دانش آموزان در درجه اول و روابط آنها با خانواده هایشان در درجه بعد مورد توجه قرار گرفته اند، وبه اعتقاد من کلمه dignity که بعضا در متون فارسی، "تشخص" معنا شده در این فیلم به خوبی توصیف شده است.  

    بازیهای فیلم همگی خوب، و شخصیتهای متعدد آن نسبتا خوب پرداخت شده اند. دیدن این فیلم را به عنوان فیلمی تاثیرگذار و انسانی به دوستانم در سنین مختلف توصیه میکنم.