این فیلم با شرکت مورگان فریمن در نقش نلسون ماندلا و مت دیمون به نقش کاپیتان تیم راگبی افریقای جنوبی ساخته شده است. در مجموع فیلم ساده و خوش ساختی است، و میتوان گفت که یک فیلم ورزشی بر مبنای یک داستان واقعی و با حضور نلسون ماندلا بر مبنای وقایع سالهای اولیه لغو آپارتاید است. در حقیقت مسابقات جهانی راگبی 1995 بهانه ای است که ببینیم ماندلا چگونه توانست با تیزهوشی و خردمندی از بروز جنگ داخلی در افریقای جنوبی جلوگیری کرد و به جای انتقامجویی سیاهان از سفیدها چگونه علیرغم همه سختیهای این روند این دو را به عنوان شهروندان افریقای جنوبی کنار هم قرارداد.به نظر من پیام اصلی فیلم "forgiveness" است، و میبینیم از نظر مت دیمون، مسئله اصلی پیروزی نیست بلکه این است که چگونه میتوان 30 سال در زندان بود و بعد زندانبانان را بخشود. میبینیم ماندلا چگونه با "هدف گذاری" موفق میشود روحیه پیروزی را در تیم ملی راگبی ایجاد کند و چگونه بین مردم (به خصوص سیاهان ) و تیم ملی همدلی ایجاد نماید. مورگان فریمن انتخاب خوبی برای نقش ماندلا  بود. در حقیقت این نقش ادامه همان نقش آفرینی های معمول او در فیلمهایی نظیر هفت، رانندگی میس دیزی و بسیاری فیلمهای مشابه است، و به همین دلیل بازی او به نقش ماندلا برای تماشاگر متقاعد کننده است. دیدن این فیلم به علاقمندان فیلمهای ورزشی، و کسانی که به نلسون ماندلا و تحولات افریقای جنوبی علاقمندند و نیز به کسانی که فکر میکنند مبارزه سیاسی نوعی انتقامجویی است توصیه میشود.