با توجه به اسکار کاترین بیگلو برای کارگردانی این فیلم، انتظار بیشتری از آن داشتم، ولی فیلم از نظر من یک فیلم معمولی بود که شاید روزگاری بتوان به عنوان گوشه ای از وقایع جنگ عراق، روحیه سربازان امریکایی، مردم عراق، روش کار سربازان امریکایی در عراق، سخت افزارهای آنها ونشان دادن پوچی جنگ .... آن را دید، ولی اینها برای اینکه یک فیلم، ارزشمند و دیدنی باشد خیلی کم است. آیا فیلمی مانند آمریکایی آرام که بهیچوجه مانند این یکی به جزئیات نظامی و نحوه خنثی  کردن  بمب نمیپردازد، فیلم جنگی بهتری نیست؟ یا مثلا بهترین سالهای زندگی ما (ویلیم وایلر)، شکارچی گوزن (مایکل چیمینو) و بسیاری فیلمهای دیگر این ژانر. نمیگویم فیلم بدی است، ولی بهیچوجه ارزش این همه تبلیغ و جایزه را نداشت، و نمیتوانم بگویم که آن را نبینید (گرچه آن را توصیه نمیکنم). بازی ((جرمی رنر)) را هم شایسته نامزدی نقش اول اسکار نمیدانم. البته یک نکته را باید اذعان نمود. فیلم از نظر کارگردانی و اجرا کار بسیار سختی بوده و خانم بیگلو به خوبی از این کار بر آمده و شاید این دلیل اصلی اعطای جایزه اسکار به او بوده است.