در ادامه مطلب روز گذشته، قسمت دوم و نهایی آن را در ادامه میخوانید.

استقلال دکتر حاج فتل

استقلال در فصل نقل و انتقالات حضوری موفق و در عین حال متفاوت با پرسپولیس داشت. بنیان تیم استقلال به دلیل ترکیب کهکشانی سال گذشته، بنیانی قوی بود، و یارگیری نیز از آغاز با نظر قلعه نویی انجام شد. در نتیجه، حاصل کار برای استقلال، ترکیبی مناسب تر و کم ریسک تر نسبت به پرسپولیس است. قلعه نویی در استقلال، نقشی مشابه پروین دهه 60 و 70 برای پرسپولیس بازی میکند. او موفق ترین مربی ایرانی در دهه اخیر است. گرچه از نظر فنی (همانند پروین) بار زیادی ندارد، ولی لابی های فوتبال ایران را به خوبی میشناسد. به خوبی میداند که میباید در مقابل مشکلات داوری جو سازی کند تا بتواند کنترل اوضاع را در دست داشته باشد. همان کاری که دنیزلی در فصل گذشته به آن توجهی نکرد، و پرسپولیس بابت آن لطمات زیادی خورد. در مسائل مرتبط با پشت پرده فوتبال که در ایران از خود فوتبال مهم تر است، قلعه نویی کاملا مسلط است. به خوبی میتواند با اعضای هیئت مدیره لابی کند. یا قلدری با بازیکنان برخورد میکند. دیگر جباری نمیتواند علیه او مصاحبه کند، زیرا میداند قلعه نویی مانند مظلومی و فتح اله زاده بزدل نیست که جلوی جباری خبردار بایستند، و او را کنار میگذارد، و اگر فتح اله زاده هم از جباری حمایت کند، قلعه نویی با فتح اله زاده درگیر میشود. قلعه نویی بابت آمدنش به استقلال به فتح اله زاده بدهکار نیست که مجبور باشد به او باج دهد. استقلال با قلعه نویی در لیگ ایران شانس اول قهرمانی است، ولی در آسیا شانس کمتری دارد. البته آمدن هنکه و استفاده درست از او و نیز حضور صالح در صورتیکه قلعه نویی بتواند در این زمینه هماهنگی لازم را ایجاد کند میتواند باعث غنای فنی استقلال شود. بزرگترین مزیت قلعه نویی نسبت به پروین، توانایی او در استفاده از دستیاران متعدد است.

    طبق جدول سایت ورزش 3، استقلال تاکنون 10 نفر ورودی (بدون احتساب مجیدی و نکونام)، و 10 نفر خروجی داشته است. برخی خروجی های استقلال بر خلاف پرسپولیس، بازیکنان شاخصی بوده اند، نظیر تیموریان، شریفات و در درجه بعد شیرزاد و یوسفی. ولی اکثر وارده های شاخص استقلال بازیکنانی هستند که یا در این تیم  ریشه دارند و یا با مربی آن کار کرده اند، نظیر صادقی، اکبر پور، بائو، جانواریو، بیک زاده که حداقل دو تا چند فصل در استقلال بوده اند و یا مانند توزی در تیم  قلعه نویی بازی کرده اند. تنها نکونام است که اگر بیاید سابقه بازی در استقلال نداشته است، ولی او هم در تیم ملی با قلعه نویی کار کرده و به دلیل سابقه زیاد در تیم ملی، با بسیاری از بازیکنان استقلال همبازی بوده است. ضمنا او فقط یک نفر است، و قطعا با تیم هماهنگ خواهد شد.البته منوچهری نیز در استقلال نبوده است، ولی بنا به قرائن و نحوه ورود او به استقلال او به این تیم علاقه دارد. این مسئله بزرگترین نقطه قوت تیم فعلی استقلال است، که بر خلاف پرسپولیس هندوانه نبریده نیست. به نظر من در ترکیب تیمی استقلال تنها نقطه ضعف در پست دروازه بانی است که رحمتی جانشینی در خور ندارد. اگر محمدی در این پست حاضر بود، برای استقلال نقطه فوت خوبی بود، ولی اگر رحمتی در انبوهی بازیهای این فصل تیم ملی و لیگ و جام باشگاههای آسیا دچار آسیب دیدگی یا افت روحی شود، دست استقلال در این پست چندان پر نیست. فارغ از این قضیه، استقلال مشکل نا آشنایی اکثر بازیکنان باهم و مربی با آنان را که در پرسپولیس مشکل عمده ای است ندارد. در مورد تعدد بازیکنان ملی پوش نیز مشکل استقلال کمتر است. ملی پوشهای فعلی استقلال عبارتند از: رحمتی، منتطری، حیدری، عمران زاده، جباری. ممکن است تحت شرایطی از برهانی، بیک زاده، میداوودی هم دعوت به عمل آید. میبینیم که استقلال بر خلاف پرسپولیس کمتر از مسائل تیم ملی متاثر خواهد بود، و این امر در این فصل، نقطه قوت تعیین کننده ای برای استقلال خواهد بود.

    با توجه به مسائلی که گفته شد استقلال از نظر ترکیب بازیکنان و مربی شرایط خیلی مناسبی دارد. بزرگترین ریسک استقلال در این فصل، فتح اله زاده و هیئت مدیره اند. فتح اله زاده به دلیل خودشیفتگی و تلاش برای زیاد صحبت کردن، همواره استاد به حاشیه بردن تیم است. ولی در این فصل، دیگر مظلومی نیست که تمکین کند. قلعه نویی خود را بالاتر از فتح اله زاده میداند و مقابله میکند، بخصوص آنکه هیئت مدیره و بخصوص رسولی نژاد را که معاون وزیر است در کنار خود دارد. از طرفی، در صورتیکه ایران در المپیک دچار مشکل شود، زیر پای وزارت ورزش سست است، و تغییر در وزارت ورزش میتواند تغییر معاون وزیر یعنی رسولی نژاد را در پی داشته باشد. آن وقت فرض کنیم تعادل قوا طوری شود که واعظ آشتیانی به استقلال برگردد. در آن صورت ترکیب او و قلعه نویی چیز عجیبی خواهد شد. به هر صورت مدیریت استقلال برای اینکه تیمش فصل موفقی را پشت سر بگذارد، فقط یک چاره دارد. حمایت از قلعه نویی و تامین مالی بازیکنان. در این حالت استقلال شانس اول قهرمانی لیگ است.

    سپاهان اصفهان

    سپاهان تیمی است که مربی و مدیریت فصل گذشته خود را حفظ کرده است. این تیم 9 نفر ورودی و 10 نفر خروجی دارد. این تیم بازیکنان بزرگی را از دست داده است. رحمان احمدی، بنگر، جلال حسینی، جانواریو، سید صالحی، بیک زاده، برونو سزار که همگی از ارکان تیم سال گذشته بودند. مهمترین واردات این تیم خلعتبری، غلامی، زنید پور، فرشید طالبی، محمد باقر صادقی و کلاه کج هستند. این یعنی افت سپاهان از نظر بازیکن، بخصوص آنکه در پست دروازه بان، تجربه صادقی خیلی کمتر از احمدی است و دو دفاع میانی قدرتمند این تیم نیز به پرسپولیس رفته اند. به نظر من کرانچار در ده بازی اول برای جا انداختن ترکیب جدید مشکلات زیادی خواهد داشت. بخصوص آنکه مسابقات یک چهارم نهایی جام باشگاههای آسیا نیز از اواخر شهریور در راه است. حذف سریع سپاهان باعث افت روحی این تیم و باقی ماندنش نیز باعث خستگی بازیکنان خواهد شد. در مجموع اگر سپاهان در لیگ، نتیجه ای بهتر از استقلال یا پرسپولیس بگیرد، میبایست به مدیریت و مربیگری این تیم تبریک گفت، زیرا مسئولیت هرگونه عدم نتیجه گیری استقلال و پرسپولیس با این ترکیب و بر اساس مطالبی که گفته شد به عهده مدیریت خواهد بود.

    از نظر من با ملاحظات فوق، شانس استقلال برای قهرمانی در این فصل بیشتر از بقیه است. پرسپولیس در صورت توانایی جمع کردن حاشیه ها دومین شانس قهرمانی است و در صورت حفظ استخوانبندی خود در سال بعد میتواند شانس اول قهرمانی باشد. سپاهان برای قهرمان شدن نیازمند لغزش رقیبان است. همانگونه که لغزش استقلال کهکشانی باعث قهرمانی سپاهان در سال گذشته شد.